Creatieve Appels en Quantum Peren

Bij het ontwikkelen van talenten spelen vele factoren een rol. Zo is de sociaal culturele omgeving van groot belang. De aanwezigheid van een bepaald talent op zichzelf is niet genoeg. Het moet tijdens het leven worden ontwikkeld. Dat kost tijd, veel tijd. En mede daarom is het noodzakelijk dat men een roeping voelt. Er moet een innerlijke drive aanwezig zijn, men moet een passie hebben om zich ertoe te kunnen bewegen de aanwezige talenten verder te ontwikkelen. Het is gebleken dat mensen die over die combinatie van factoren beschikken, het verst komen in het leven.

Wanneer men enerzijds over het talent beschikt, en anderzijds een innerlijke drive voelt om dat talent verder te ontwikkelen, komt men in een flow. Flow ontstaat wanneer men talent ontwikkelt op een manier die tegelijkertijd uitdagend en bevredigend is. Het is een staat waarin, zoals filosofen dat zouden noemen ‘de ziel aan het werk is’. Die flow werd door de dichter Brewster Ghiselin oceanic consciousness genoemd; een soort trance waarin commitment aan zelfontplooiing en de ontwikkeling van talenten vanuit een diep gewortelde innerlijke passie tot leven worden gebracht.

Zo komen we op een fundamenteel probleem in onze maatschappij. Iets dat zo langzamerhand wel wordt onderkend, maar dat niemand maar op schijnt te kunnen lossen. Ik doel hier op ons educatieve systeem. Ons hele schoolsysteem zou eigenlijk zo ingericht moeten zijn, dat het in potentie zou bijdragen aan de ontwikkeling van de aanwezige talenten in een ieder individu. Maar de praktijk is verre van optimaal. Het hele systeem is eerder een one size fits all systeem, met de nadruk op het ontwikkelen van analytische intelligentie. Er is als vanzelfsprekend, wel steeds meer aandacht voor dit probleem.

Het systeem zou onderwijs op maat moeten bieden voor alle leerlingen. Het zou zich moeten richten op het herkennen en erkennen van individuele talenten en vervolgens op het aanbieden van programma’s die bijdragen aan het ontwikkelen daarvan. Maar het probleem met het herkennen van talent, zeker in een maatschappij die graag alles objectief wil kunnen meten en vaststellen, is dat talenten niet kunnen worden gekwantificeerd. Zoals Richard Ford al zei, “zijn talenten niet te meten omdat ze slechts beloven, maar niet leveren… wat iets oplevert is dat men [op tijd op de juiste plaats] is, dat men aanwezig is om de prestatie te leveren. En overbodig om te zeggen, dat men geluk heeft.”

Je wordt met bepaalde talenten en met een bepaalde persoonlijkheid geboren. Maar of je jouw talenten ook kunt ontwikkelen hangt voor een belangrijk deel af van de culturele omgeving waarin je opgroeit. En je persoonlijkheid speelt daarin ook een belangrijke rol. Het bepaalt in hoeverre je in staat zult zijn, ruimte en tijd te creëren in je omgeving, zodat je jouw talenten kunt ontplooien. Het is net als met een plant. Het zaadje, het potentiële talent, moet kunnen ontkiemen, het moet de ruimte en de tijd krijgen om te kunnen groeien. Het moet water en licht krijgen. Als het zou worden platgetrapt of te weinig voedingsstoffen zou krijgen zou het sterven en niemand zou zelfs maar weten welke prachtige bloemen het had kunnen voortbrengen.

Of je kansen en mogelijkheden krijgt hangt van veel meer af dan alleen van jezelf, maar of je de kansen die je worden geboden ook benut, hangt des te meer van jezelf af! Het is essentieel dat je kansen herkent en ze durft te benutten. Of je ze herkent en ze durft te grijpen hangt weldegelijk af van je zelf; van je IQ, EQ, je persoonlijkheid en sociale vaardigheden.